Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016

                    Η πεταλούδα της Μαγαδασκάρης





                                                      Αντί εισαγωγής

Μιά πεταλούδα στη Μαγαδασκάρη ξύπνησε και τίναξε λίγο τα φτερά της να τεντωθεί. Ενα απειροελάχιστο συμβάν στην συμπαντική πληρότητα .
Και το μικροσκοπικό τούτο πλασματάκι δημιούργησε ένα εξ’ίσου μικροσκοπικό ρεύμα αέρα.
Και αυτό το ρεύμα έθεσε σε λειτουργία τους αδυσώπητους φυσικούς νόμους της δράσης και της αντίδρασης.
Πρώτα αντέδρασε το άμεσο περιβάλλον. Ενας χαμαιλέοντας στο διπλανό κλαδί αισθάνθηκε την δόνηση στο ευαίσθητο δέρμα πίσω από το αυτί του και τίναξε τη μακριά γλώσσα του προς την πεταλούδα. Και αστόχησε γιατί εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα πουλί μπροστά του.
Το πουλί πολύ ταράχτηκε από την γλώσσα του χαμαιλέοντα, ε πρωινιάτικα κι αυτός να σε χτυπάει με μια γλωσσάρα νά ;  Και τινάχτηκε ψηλά κρώζοντας και φτερουγίζοντας απελπισμένα.
Και δημιούργησε ένα ισχυρότερο ρεύμα αέρα . Και το αεράκι το πρωινό που φυσούσε εκείνη τη στιγμή άλλαξε προσωρινά κατεύθυνση και χτύπησε –έτσι ζεστό και υγρό που ήταν , ε στη Μαγαδασκάρη βρισκόμαστε λέμε, ένα πιο κρύο ρεύμα από πάνω του.
Κι αυτό τινάχτηκε σαν να το χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι να σε χτυπάει το ζεστό και υγρό έτσι κρύο που είσαι ;  Είναι τουλάχιστο αγενές, κύριε.
Και άλλαξε πορεία, χτυπώντας στο δρόμο του ένα σύννεφο που περιδιάβαζε αμέριμνο εκεί κοντά. Μαύρισε από το κακό του το σύγνεφο, μαζεύτηκαν και κάτι φίλοι του που ήταν πιο πέρα, μαύρισαν κι αυτά από την τσατίλα τους που αυτό το κακό κρύο ρεύμα χτύπησε έτσι άσπλαχνα τον φιλαράκο τους που απλά περιδιάβαινε.
Και , όπως λένε και οι μετεωρολόγοι- θεωρητικοί και πρακτικοί  αδιακρίτως–όταν μαυρίζουν τα σύννεφα ρίχνουν τη μαύρη τους  χολή ως βροχή. Είναι η φύση τους…
Και η βροχή έπεσε στου Κουροσίβο την πλάτη, του Κουροσίβο που έκανε την καθημερινή του περιπολία μέχρι την μακρινή απονία Γιαπονία, ανέμελο.
Σαν χέλι ηλεκτροφόρο τραντάχτηκε το Κουροσίβο. Και σ’όλη τη σπονδυλική του στήλη τα υπόγεια ρεύματα φώναζαν : “ Βροχή στην πλάτη μου, έ ; Τώρα θα δείτε!  “ .Και είναι και μακρυνάρης αυτός ο Κουροσίβος , μια σπονδυλική στήλη , με το συμπάθειο.
Κι έτσι έβρεξε στη Γιοκοχάμα ( γιατί το Κουροσίβο έτσι ζεστό που είναι ζεστάθηκε κι άλλο από την τσατίλα του, εξατμίστηκε και τα καινούρια σύννεφα που δημιουργήθηκαν πέτυχαν άλλο ένα κρύο ρεύμα αγέρα εκεί πάνω από τη Γιοκοχάμα που είναι οι πατούσες του Κουροσίβου και εννοείται τα πήραν από την αγένεια και μπλάβιασαν και μπουμπούνισαν κι αστράψανε και βρέξανε )
Κατακλυσμούς πιά ρίξανε γιατί έχει πολύ νερό ο Κουροσίβος.
Και η Γιοκοχάμα πλημμύρισε. Και η PSONY-ERKISON, και η MANYO και η NITSAN  έκλεισαν αφού ούτε οι εργάτες μπορούσαν να πάνε στη δουλιά ούτε τα μηχανήματα να δουλέψουν χωρίς εργάτες .Και οι δείχτες ανεργίας στην απονία Γιαπονία εκτινάχτηκαν στα ύψη, και η έλλειψη παραγωγής και εξαγωγών έστειλαν τον δείκτη ( του δακτύλου ) η μάλλον τον μεσαίο στον Τόκιο στα τάρταρα . Κι επηρεάστηκε κι η Νέα Γιόρκη και εις Παρισίους και η Λόντρα και παντού στον στρογγυλό σαν πορτοκάλι αλλα ελάχιστα ζουμερό πλανήτη επικράτησε το χάος και ο ζόφος και η ανησυχία.
“ Αχ τόπανε οι Μάγια, οι Εβραίοι, οι Κινέζοι! Ερχεται η συντέλεια του κόσμου! “
Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί, μαρξιστές , αγνωστικιστές, άθεοι, Ταοιστές, ανιμιστές , μιλιταριστές και φασίστες, ακόμη και οι πιστοί της Υστατης Γέννησης συμφωνούσαν μεταξύ τους στην ανησυχία.
Βροχή λοιπόν και αστραπόβροντα στην Απονία, αναμπουμπούλα στις χρηματαγορές του κόσμου ( παρεμπιπτόντως, η αγορά στην αρχαιότητα ήταν χώρος συνάθροισης και ανεπίσημης επικοινωνίας των ανθρώπων της πόλης, άντε να πουλούσαν και τα προιόντα του ο καθένας, πώς φτάσαμε να πουλάμε και να αγοράζουμε –ανύπαρκτο – χρήμα δεν γνωρίζω δεν ερωτώ ) . Και απλώθηκε η κακοκαιρία και η μιζέρια και η κακοτυχιά από το Γιβραλτάρ στη Χονολουλού και από την Εσωτερική Μογγολία στο Κατάρ.
Και στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη, στον γλυκύ Θερμαικό της, της  όμορφης  Ελλάδας όπου όλα αργούν γενικώς, επικράτησε το μάτι του κυκλώνα, απόλυτη νηνεμία. Και οι γιοί κι οι κόρες του Κασσάνδρου και των απογόνων της Θέρμης και των άλλων μικροοικισμών που ενώθηκαν σ’αυτή την πόλη γυναίκα κοσμοπολίτισσα γεμάτη καμπύλες και νάζια και χαρές απολάμβαναν τον απογευματινό τους ήλιο και τις φραπεδιές τους, νωχελικά, στην παραλία από το Λιμάνι μέχρι το Μικρό Καραμπουρνάκι , όσοι βέβαια απόμειναν  μετά από τους είκοσι  χιλιάδες σφαγμένους στον Ιππόδρομου, τους άλλους σφαγμένους τους ξεχασμένους του Αλέξιου Κομνηνού, τους Εβραίους αργότερα και μετά όσους δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις.
Όμως κάτι έλειπε,Α ναί, γιατί δεν γινότανε η ετήσια ιστιοδρομία του Πανθεσσαλονίκιου Εθνικοχριστιανικού Ιπποιστιοαντισφαιρικοχορευτικού  Ομίλου  ( Π.Ε.Ι.Ο ) ; Μα γιατί δεν φύσαγε!
Απελπισμένα τα μέλη, γόνοι εκ  λεκτών και επι  φανών οικογενειών της πόλης  ( αλλα και της πολίχνης ) τηλεφωνούσαν στα γραφεία του Π.Ε.Ι.Ο και απαιτούσαν από τον Πρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα, τον Ειδικό επι των Ιστίων Γραμματέα και ολάκερο το Διοικητικό Ινστιτούτο Διακυβέρνησης του Πανθεσσαλονίκειου Ελληνοκλπ  Ιπποκλπ  Ομίλου  ( Δ.Ι.Δ.Π.Ε.Ι.Ο ) να επιληφθούν αμέσως της καταστάσεως , της καταστάσεως λέγομεν , και να διεξαχθούν πάραυτα οι πλόες, να ξομπλιαστούν τα ξάρτια, να τεντωθούν τα παλαμάρια, να φουσκώσουν τα ιστία και να ανεμίσει περήφανα η ελληνική σημαία με τον σταυρό, τον δικέφαλο αετό και το έμβλημα του Ομίλου , ένας βουκεφάλας που χορεύοντας βάλς –γερμανικό εννοείται – και κρατώντας ρακέτα τέννις κυβερνά το σκάφος του.
Ο Πρόεδρος ( ένας είναι ο Πρόεδρος ) κάθιδρος κάλεσε τον ΓΓ, τον ΕιδΙΓρ σε έκτακτη συνεδρίαση στο γραφείο του Ομίλου και τηλεφωνικώς απαίτησαν οι τρείς την ψήφιση –τηλεφωνικώς βεβαίως βεβαίως – εκτάκτων μέτρων από το Δ.Ι.Δ. Π.Ε.Ι.Ο. , ώστε να έχουν το ελεύθερο για τη λύση που αμέσως σκέφτηκαν( τα σαίνια).
Και η λύση; Συγκέντρωση και πορεία προς τον λαόν της Θεσσαλονίκης βέβαια! Με αφετηρία τα γραφεία του Ομίλου ( κάπου στη Διαλέττη, σε ένα από τα διαμερίσματα του ΓΓ, εκεί κοντά στη ΧΑΝΘ ( όλα τα μέλη του Ομίλου μέλη εκεί βεβαίως βεβαίως ) και κατεύθυνση τον Λευκό Πύργο. Απαίτησις  των διαδηλωτών και πρόσκλησις –πρόκλησις  προς τους  αδούλωτους  στους εαμοβουλγάρους κομμουνιστάς άθεους  συμπολίτας να μαζευτούν όλοι στην παραλία μπροστά στον Πύργο  και να φυσήξουν – δυνατά δυνατά ! – ίνα καταστεί δυνατή η άψογος διεξαγωγή της πρώτης , και εορταστικής , ιστιοδρομίας.
Μόνον που ξέχασαν να βγάλουν ανακοίνωση προς τα ΜΜΕ ( Μέσα Μαζικής Εξαπάτη  εεε Ενημερώσεως Ενημερώσεως ) και να ενημερώσουν τας αρχάς της πόλεως .
Μαζεύτηκαν . Είκοσι. Πλακάτ. Συνθήματα. Πάθος .Ενταση. Προκοίλια λόγω αστακομακαρονάδας. Ιδρώτας.
Πίσω από την εκκλησία της Παναγίτσας εκεί στα Ηλύσια , είπανε να φάνε και μια μπουγάτσα να στανιάρουν.
Κι εκεί τους απέκλεισαν.Τρείς κλούβες, τα ΤΣΑΤ, τα ΦΑΤ, τα ΠΑΤ , η άρτι δημιουργηθείσα ομάδα Επί Λάμα ( των Ανδεων για αφού ) Καταδρομέων , όλες οι κουστωδίες. Πάνοπλοι Ααπιδοφόροι Κρανοφόροι Φόροι. Και εκεί που εθαύμαζαν αυτά τα λαμπρά δείγματα  ελληνοχριστιανικού πολιτισμού …….”Ιδώ θα μείνουτι ! “ , τους παρήγγειλε στεντορεία τη φωνή ( συγγνώμη δια την έλλειψιν δασειών, υπογεγραμμένων, βαρειών και άλλων ελληνοχριστιανικών σημείων στίξεως , ο - εβρέος Βασίλειος Πύλες  δεν δίνει )  και αγέρωχον ύφος είς  ανθυπουοπουποδεκανεύς  με επτά παράσημα στο δεξιόν ( βεβαίως βεβαίως ) βυζί .Απο τη Λαμία τα είχε , όταν βιαίως μέν δικαίως δε διέλυσαν μίαν διαδήλωσιν κτηνοτρόφων της ταλαντούχου Αταλάντης που δεν κατέβαζαν οι κατσίκες τους γάλα και διαμαρτύρονταν εκεί που ο Λεωνίδας θυμίζει στους πάντες τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες εναντίων των δυνάμεων του παγκόσμιου κεφαλαίου και ιμπεριαλισμού, με πλέρια συνείδηση.
Και βεβαίως αι αρμόδιαι αρχαί απέκλεισαν προληπτικώς και για την προστασίαν του φιλοθεάμονος κοινού και της δημοσίας ασφαλείας  τας οδούς Εγνατίαν από το ύψος της Μπότσαρη, Τσιμισκή εννοείται από του Στρατηγείου μέχρι την Αναγεννήσεως , Ερμού και Αγίου Δημητρίου  στα πέριξ ( φωτιές να καίνε ) . ( Μετά από αστραπιαίαν σκέψιν , περίσκεψιν και σύσκεψιν απεφασίσθη η ελευθέρα ροή της περιφερειακής ίνα διευκολυνθεί η πρόσβασις των κοινών τζίπ , Μπενεβε και Μερτσεντέ  εις το Θέατρον Δάσους όπου θα διεξήγετο  συναυλία της των συμφωνικών Μπούχενβαλντ και Αουσβιτς  με έκτακτον , ώ τι έκτακτον ! , συμμετοχήν του πρώην εθνάρχου Στριλλιανού Πιττακού ως αοιδού δια πρώτην φοράν στην πολυετή καριέραν του.
Και ο Α.Ο.Σ.Θ. βεβαίως βεβαίως έκλεισε τα αμαξοστάσια –αεροστεγώς-  ίνα μη βανδαλισθούν τα εκπάγλου καλλονής και τεχνολογίας αιχμής λεωφορεία του υπο τών αναρχικών Ιπποιστιοαντισφαιροχορευτών. Σταμάτησε και το μετρό
Και αλλού……





Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016

Η νύχτα αργοσαλεύει το μαύρο της κορμί
κι εγώ μαζεύω αστέρια πρίν με δεί
σου φύλαξα μιά χούφτα
για δώρο σάν θαρθώ
το φώς τους ν'απαλύνει τον καημό
Ξυπόλυτη θα φύγω, τη μέρα μή ξυπνήσω,
ηλιοφιλήματα να σε γεμίσω
Το κύμα θα υφάνω, θα πλέξω τον αφρό,
δροσιά, στης σκέψης σου τον πυρετό.
Κι ό,τι πιό όμορφο θα βρώ, στον δρόμο μου
                                             τον μακρυνό,
σφιχτά, για σένα μόνο θα κρατώ

Α.Π..

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2016

Τα λόγια του έρωτα μιά διαφάνεια
κι ύστερα πόθοι και ίμεροι
και γυμνές κραυγές απο χρυσόσκονη
κισσοί που σκαρφαλώνουν στα ουράνια
μας δένουν και μας πνίγουν
σε μιά σταγόνα ανυπόληπτου
αλλα ανέλπιστου παρόντος

Α.Π.
( σε χρόνο ανύποπτο )

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016

δέδυκε μέν ά σελάννα καί Πληίαδες μέσαι δέ νύκτες παρά δ' έρχετ' ώρα έγω δέ μόνα καθεύδω
αλγεσίδωρος μυθόπλοκος ¨Ερος δ'ετίναξε μοι φρένας ώς άνεμος κάτ όρος δρύσιν εμπέτων

γρήγορα ή ώρα πέρασε ' μεσάνυχτα κοντεύουν 'πάει τό φεγγάρι πάει κι ή Πούλια βασιλέψανε ' καί μόνο εγώ κοίτομαι δώ μονάχη κι έρημη
Ο ¨Ερωτας πού βάσανα μοιράζει  , ο ¨Ερωτας πού παραμύθια πλάθει
μού  άρπαξε τήν ψυχή μου καί τήν τράνταξε ίδια καθώς αγέρας από τά βουνά χυμάει μέσα στούς δρύς φυσομανώντας

Set is the moon, long set the Pleiades
Mid night come and lone I slumber
Ache –parting ,  lie-weaving Eros my mind blew
Gale though oaken wood rushing like

Σαπφώ/ Sappho


Τέσσερα τραγούδια για την αδερφή μου

1.Αχ και νά'σουν αδερφός μου
  Ν'αγαπούσαμε όμοια κι οι δυό
  Να σου λέω έλα κι έλα
  Πήγαινε κι έλα
  Και θέλω μαζί σου να πιώ

  Αχ και νά 'σουν αδερφός μου
  Σπίτι σου να τριγυρνώ
  Ν'αγαπώ τους έρωτές σου
  Τους γείτονές σου
  Περνώντας να τους χαιρετώ

   Αχ να σ'είχα αδερφό μου
   Πάνω απ' τον ύπνο μου φρουρό
   Ν' ακουμπώ στην αγκαλιά σου
   Στην αγκαλιά σου
   Να πέθαινα με τον καιρό


  Oh that my brother you were
  That you and I alike we loved
  That  bid you come and come I said
  Go,and come
  And with you drink I desire

  Oh that my brother you were
  In your abode that I wander
  Your  lovers that I adore
  That passing by  your neighbours I greet

  Oh that my brother you were
  Over my dreams guarding
  In your arms recline
   And in your arms perish in time
Γεωργία Συλλαίου
    


Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2016

Wildflowers in morning dew
Your eyelashes they sparkle lass
Lower your eyelashes lass
Take my breath away
Sister, my heartstrings your eyes apart they tear






Τα ματόκλαδά σου λάμπουν βρε
σαν τα λούλουδα του κάμπου
σαν τα λούλουδα του κάμπου βρε
τα ματόκλαδά σου λάμπουν

Τα ματάκια σου αδερφούλα βρε
μου ραγίζουν την καρδούλα
μου ραγίζουν την καρδούλα βρε
τα ματάκια σου αδερφούλα

Τα ματόκλαδά σου γέρνεις βρε
νου και λογισμό μου παίρνεις
νου και λογισμό μου παίρνεις βρε
Τα ματόκλαδά σου γέρνεις βρε

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2015

Once upon a time , the breeze that came down from the side of the mountain every evening passed over a pond.
And he immediately fell in love with her.
So, every evening, he would put on his best and, on the way , he would pass over a rose bush, be scented in the sweet perfume of the roses and then would go to present himsef to his love and talk to her, expressing his profound love.
But the pond remained silent.
And the frogs that lived on her banks croaked mockingly at him.
Then, ine evening, as he was approaching the rose bush, a mighty gale blew and pushed him so that through the rose bush and its thorns he went.
Later, all torn to shreds and unscented, he came to his love, miserable.
And she spoke to him.
" Now I can have you, now that you come without any adornments, you as who you really are...."

I was told this story by a Cretan storyteller and songwriter, Loudovikos of Anogia
An interview with Ian Rankin